Kształt, wielkość i położenie brodawek sutkowych są cechami indywidualnymi. U części osób ich budowa może jednak powodować dyskomfort estetyczny lub funkcjonalny. Plastyka brodawek sutkowych obejmuje zabiegi służące korekcji nieprawidłowego kształtu lub położenia samej brodawki. Jednym z najczęstszych wskazań jest jej wciągnięcie, czyli sytuacja, w której brodawka pozostaje na poziomie otoczki lub kieruje się do wnętrza piersi zamiast wystawać ponad jej powierzchnię.
Osobną grupę stanowią natomiast zabiegi dotyczące otoczki, czyli pigmentowanego obszaru skóry otaczającego brodawkę. Rozróżnienie tych dwóch struktur jest istotne, ponieważ pacjentki często używają ich nazw zamiennie, mimo że korekcja brodawki i zmniejszenie otoczki nie są tym samym zabiegiem.
Kiedy plastyka brodawek sutkowych może być wskazana?
Plastyka brodawek sutkowych może dotyczyć różnych nieprawidłowości budowy samej brodawki, a zakres operacji zależy od rodzaju problemu. Jednym z najczęstszych wskazań do korekcji są brodawki wciągnięte, które nie wysuwają się prawidłowo ponad powierzchnię otoczki. Problem może dotyczyć jednej lub obu piersi i mieć znaczenie zarówno estetyczne, jak i funkcjonalne.
Wciągnięcie brodawki może mieć różne nasilenie. U części kobiet brodawka wysuwa się pod wpływem bodźca lub delikatnego ucisku, u innych pozostaje stale skierowana do wnętrza piersi. Taka budowa może również utrudniać karmienie piersią.
Podczas konsultacji chirurg ocenia budowę brodawki, stopień jej wciągnięcia oraz tkanki odpowiedzialne za utrzymywanie jej w nieprawidłowym położeniu. Istotne są również plany pacjentki dotyczące karmienia piersią, ponieważ mają znaczenie przy wyborze techniki operacyjnej.
Co warto ocenić przed konsultacją dotyczącą brodawek?
Przed konsultacją warto zwrócić uwagę na kilka cech, które pomogą dokładniej opisać problem lekarzowi. Znaczenie ma przede wszystkim to, czy wciągnięcie dotyczy jednej czy obu piersi oraz czy brodawka może czasowo wysunąć się ponad powierzchnię otoczki.
Znaczenie ma również moment, w którym brodawka zaczęła zmieniać swoje położenie. Jeśli wciągnięcie występuje od wielu lat, często jest związane z indywidualną budową anatomiczną. Inaczej należy traktować zmianę, która pojawiła się niedawno, zwłaszcza tylko w jednej piersi. Nowo powstałe wciągnięcie brodawki może mieć różne przyczyny i wymaga diagnostyki przed rozważeniem korekcji chirurgicznej. Szczególnej uwagi wymagają sytuacje, gdy towarzyszą mu inne objawy, takie jak wyciek z brodawki, wyczuwalna zmiana w piersi czy zmiany skóry.
Jak wygląda zabieg plastyki brodawek sutkowych?
W przypadku wciągniętych brodawek plastyka brodawek sutkowych ma na celu uwolnienie struktur utrzymujących brodawkę w nieprawidłowym położeniu i uzyskanie jej odpowiedniego wysunięcia ponad powierzchnię otoczki. Zakres operacji zależy od anatomii i stopnia wciągnięcia, a także od planów pacjentki dotyczących karmienia piersią.
U pacjentek planujących karmienie piersią stosowana jest technika, której celem jest zachowanie przewodów mlecznych. W określonych przypadkach u kobiet nieplanujących już karmienia zakres operacji może obejmować przecięcie przewodów wyprowadzających gruczołów mlecznych i rekonstrukcję brodawki z wykorzystaniem tkanek otoczki.
Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Wybór techniki poprzedza konsultacja, podczas której chirurg ocenia budowę brodawki, stopień jej wciągnięcia oraz omawia z pacjentką możliwości leczenia.
Jak wygląda gojenie po plastyce brodawek?
Po plastyce brodawek operowaną okolicę zabezpiecza się opatrunkiem. W pierwszych dniach może pojawić się ból, tkliwość lub obrzęk, dlatego istotne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących pielęgnacji rany i ochrony operowanego miejsca.
Początkowo należy ograniczyć intensywną aktywność fizyczną i podnoszenie ciężkich przedmiotów. Powrót do codziennych zajęć odbywa się stopniowo i zależy od przebiegu gojenia. Lekkie aktywności są możliwe wcześniej, natomiast powrót do zwykłej aktywności następuje zazwyczaj w ciągu 1–2 tygodni.
Ważnym elementem rekonwalescencji są wizyty kontrolne. Pozwalają ocenić gojenie rany oraz odpowiednio dostosować dalsze zalecenia. Ostatecznego wyglądu brodawki i blizny nie należy oceniać bezpośrednio po zabiegu, ponieważ tkanki potrzebują czasu na wygojenie.
Czym różni się plastyka brodawek od zmniejszania otoczek sutkowych?
Plastyka brodawek dotyczy samej brodawki, natomiast zmniejszanie otoczek sutkowych obejmuje pigmentowany obszar skóry znajdujący się wokół niej. Są to dwie różne procedury, dlatego przed wyborem sposobu korekcji trzeba dokładnie określić, której części kompleksu brodawka–otoczka dotyczy problem.
Pacjentki rozważają zmniejszenie otoczek przede wszystkim wtedy, gdy są one nieproporcjonalnie duże w stosunku do piersi, wyraźnie różnią się między sobą wielkością lub uległy rozciągnięciu. Za duże otoczki mogą wynikać z indywidualnej budowy piersi, ale ich wygląd może zmieniać się również po ciąży i karmieniu piersią czy w następstwie zmian masy ciała.
Korekcja otoczek sutkowych polega na usunięciu nadmiaru tkanek z obszaru otoczki i odpowiednim zamknięciu rany. Pozwala w ten sposób zmniejszyć jej średnicę i skorygować proporcje względem piersi. Po operacji miejsce zabiegowe zabezpiecza się opatrunkiem. W pierwszych dniach mogą występować tkliwość, obrzęk i dolegliwości bólowe. Okolica wymaga ochrony przed urazami oraz pielęgnacji zgodnej z zaleceniami chirurga. Po korekcji pozostaje blizna związana z wykonanym cięciem, która stopniowo dojrzewa w kolejnych miesiącach.
Źródła:
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC7413770
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC7061538
FAQ
Wpływ zabiegu na karmienie zależy od zastosowanej techniki i zakresu ingerencji w przewody mleczne. Jeśli pacjentka planuje karmienie piersią, powinna poinformować o tym chirurga przed kwalifikacją do zabiegu.
Nawrót wciągnięcia jest możliwy. Ryzyko zależy m.in. od stopnia wciągnięcia, anatomii oraz zastosowanej techniki.
Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym, dlatego podczas operacji okolica jest znieczulona. Po ustąpieniu znieczulenia może pojawić się ból, tkliwość lub uczucie dyskomfortu. Dolegliwości pooperacyjne należy łagodzić zgodnie z zaleceniami lekarza.
